Keerpunt
Ik droomde van het zoet maar had mezelf voorgelogen
glinsterende natte sterren dansten innig voor mijn ogen
De dansende vlekken hadden al mijn zicht ontnomen
alleen met mijn ogen dicht zag ik het licht weer stromen.
Stil luisterde ik naar mijn diepste in mijn hart
en zag de zoete droom veranderen
in een voorbij drijvende wolkenflard.
Zacht voelde ik het draaien van mijn hart
en voelde de barsten weer helen
door alle liefde die ik altijd al bezat.
© M@rjolijn
*LoVe is a frequency, stay tuned …*
M@rjolijn
Elfjeviderelfje
Als een schot in de roos, het hart daar waar het vuur de weg leidt van liefde, overal en altijd.
22/09/2011 om 11:10
Het kan niet anders lieve Marjolein dat jij met je mooie woorden een heel mooi hart hebt. Jouw hart is nu weer open en heeft weer ruimte.
Mooi gedicht en fijn om je weer te lezen hier, ik heb je woorden gemist.
Bram
22/09/2011 om 21:42
Zo waar, je dromen kun je verliezen, je hart nooit! Droom nieuwe dromen lieve Marjolein, xxx
22/09/2011 om 22:16
Marjolein, mooie woorden van een prachtige vrouw. Je schrijft altijd heel fragiel waar ik van houd! Genot om te lezen.
Vele warme XXX
Caherine – Vrouwliefde
19/10/2011 om 14:45